Archiwa kategorii: Choroby

Zapalenie osierdzia cz2

choroba00107Aby potwierdzić przyczynę lekarz powinien nas skierować na badanie USG. O chorobie świadczą takie objawy jak ból w klatce, spadek wydajności, szybsze meczenie się, gorączka. Czasem może także dojść do niewydolności krążenia. Wtedy pojawiają się obrzęki kończyn dolnych. Do zapalenia może dojść na skutek infekcji wirusowej, jest to najczęstsza przyczyna. Podstawowym leczeniem w takich przypadkach jest podawanie płynów diuretycznych. W niektórych przypadkach konieczne może okazać się podawanie sterydów. Środki lecznicze mają wywołać u pacjenta moczopęd. Gdy płynu jest bardzo dużo to może okazać się konieczny zabieg nakłucia osierdzia. Przy odpowiednio wcześnie podjętych działaniach choroba nie pozostawia po sobie śladu, czyli daj się ją w pełni wyleczyć. Występują jednak przypadki powikłań jednak są one dość rzadkie. Mają one najczęściej miejsce przy nasilonych stanach zapalnych. Powikłaniami najczęściej są zaburzenia pracy serca spowodowane stwardnieniem blaszki ściernej osierdzia. Oprócz zakażenia wirusowego może do tej choroby doprowadzić także: zakażenie bakteryjne,, może ono nastąpić także przy chorobach tkanki kostnej, oraz przy powikłaniach po zawale mięśnia sercowego. Choroba ta ma czasem miejsce przy przebiegu mocznicy czyli niewydolności nerek oraz przy niedoczynności tarczycy.

Zapalenie osierdzia cz1

zdr2Najprościej mówiąc osierdzie to jest taki worek w którym schowane jest nasze serce. Worek ten składa się z dwóch warstw i jego funkcja jest ochrona serca. Pierwszą warstwą jest tak zwana blaszka trzewna która jest z sercem bezpośrednio zrośnięta. Zewnętrzna warstwa jest grubsza i wzmocniona. Między tymi warstwami jest przestrzeń nazywana osierdziową. W niej znajduje się niewielka ilość płynu o tej samej nazwie. Jeśli wszystko jest w porządku to w przestrzeni tej znajduje się tyle płynu ile potrzeba do nasmarowania powierzchni osierdzia tak by Sece mogło poruszać się. Nie występuje wtedy tak zwany wolny płyn. Przy suchym zapaleniu osierdzia ilość płynu jest zwiększona ale nieznacznie. Ważniejsze ejst że zmienia się jego skład. Powoduje to utrudnienie w przemieszczaniu się blaszek osierdzia między sobą. Wtedy pojawia się <a href=\”http://www.animalsclub.com.pl/category/medycyna/\”>ból</a>, a lekarz słyszy tarcie podczas osłuchiwania pacjenta. Innym rodzajem zapalenia jest zapalenie wysiękowe. W takim przypadku dochodzi do znacznego zwiększenia ilości płynu, w rezultacie tego przestrzeń miedzy warstwami zostaje nim znacznie wypełniona. Pacjent tak jak w poprzednim przypadku odczuwa ból, a lekarz podczas osłuchiwania stwierdza stłumione odgłosy serca. Wszystko to widać w zapisie EKG.

Zębiniak

zebniakObecnie jest kilka teorii odnośnie tego, w jaki sposób powstają zębniaki. Jednak najbardziej prawdopodobna wydaje się ta odnosząca się do powstawania zwyrodnień toczących się w miazdze zęba. Jest to skutek tkanki nerwowej przez proces próchnicowy. Zębiniaki nie są wcale rzadkie, bo występują w 90% pacjentów w wieku 50 a 70 lat. Tworzenie przebiega bez żadnych objawów. W zębie odkładają się kolejne warstwy soli, zaczynają być uciskane włókna nerwowe i naczynia krwionośne. Zaczyna pojawiać się ból. Z czasem może też dojść do obumarcia miazgi. Aby się go pozbyć trzeba wykonać leczenie endodontyczne. Jest ono bardziej znane, jako leczenie kanałowe. Czasem leczenie jest dość skomplikowane, bo zębiniak blokuje dostęp do dna komory zęba i kanałów. Procedura ta jest żmudna i wymaga cierpliwości. Są też zębiaki, przypominają zębiniaki ale tylko z nazwy. Są to guzy nowotworowe – łagodne. Powstają one na skutek zaburzeń rozwojowych o podłożu genetycznym. Zębiaki umiejscawiają się najczęściej w kości żuchwy i szczeki. Rosną bardzo powoli. Nowotwory te najczęściej są wykrywane przypadkowo w czasie zdjęć rentgenowskich zębów. Najlepszym wydaje się sposobem leczenia jest zabieg chirurgiczny, usuwa się go wraz z otaczającą torebką. Zębiaków nie wolno lekceważyć, w przeciwnym razie może się okazać, że będziemy musieli odbudować tkankę kostną szczeki czy też żuchwy.

Kurza ślepota

kurza-slepotaChoroba ta dotyczy osób, które nie widza nic w ciemności lub pół mroku. Najczęściej przyczyną jest niedobór witaminy A. Winna jest dieta uboga w produkty zwierzęce i roślinne zawierające retinol i beta-karoten, Czasem organizm po prostu nie przyswaja te witaminy z pokarmu, mimo że zjadamy jej pod dostatkiem. Witaminę tą potrzebują komórki naszego oka, jest ona nam po prostu niezbędna do poprawnego widzenia. Choroba ta jest szczególnie niebezpieczna dla kierowców i jak się okazuje jest przyczyną sporej ilości wypadków drogowych. Problemy z widzeniem o zmierzchu i w nocy bywają symptomem ostrzegawczym, że coś jest nie tak. Choroba ta jest uwarunkowana genetycznie i może dać znać o sobie już w dzieciństwie. Polega ona na odkładaniu w siatkówce oka barwnika, z czasem na skutek tego powstaje zaburzenie w siatkówce i postępuje pogorszenie wzroku. Choroba ta jest w takim przypadku nazywana nyktalopią. Czasem jest ona związana po prostu z daltonizmem i krótkowzrocznością. Ale nie zawsze, przyczyną może być na przykład zbytnie nasłonecznienie oczu. Jeśli natomiast podejrzewa się zwyrodnienie siatkówki to niezbędne są kolejne badania.

Rak jelita grubego

zdrowieW naszym kraju ponad połowa przypadków zachorowań na ten nowotwór wykrywana jest zbyt późno. Często jest już za późno by chorego wyleczyć. Jest ciężko z wykryciem ponieważ w fazie pierwszej kiedy są największe szanse na wyleczenie objawy prawie w ogóle nie występują. Objawy stają się dostrzegalnymi dopiero gdy guz będzie już większej objętości. Ważne jest to w której części jelita grubego umiejscowi się ten guz ponieważ to może powodować różne objawy. Objawy to: utrata apetytu i zmiana rytmu wypróżnień. Stolec często Mozę być czarny albo z zawartością krwi. Czasem też brzuch jest tak jakby pełny nawet po wypróżnieniu. Chory często ma uczucie jak by nie wypróżnił się do końca. W fazie kolejnej widać utratę apetytu oraz spadek wagi ciała. W większości przypadków ciężko określić przyczynę tej choroby. W bardzo małym procencie za zachorowanie może odpowiadać przypadłość dziedziczna. Najważniejszym czynnikiem ryzyka jest wiek człowieka, bowiem większość przypadków rak jajnika wykrywa się u ludzi wielu ponad pięćdziesięciu lat. Osoby u których wcześniej zostały wykryte polipy powinny szczególnie na siebie uważać. Ostrzeżeniem powinny też być nawracające stany zapalne przewodu pokarmowego oraz wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Dieta powinna być obfita w błonnik i jednocześnie uboga w tłuszcze po to by ograniczyć ryzyko zachorowania. Wpływ na wystąpienie schorzenia może też mieć siedzący tryb życia oraz brak ruchu. Nie są obojętne chorobie nałogi takie jak nadużywanie alkoholu czy też palenie papierosów. Jeśli któraś z przypadłości czyli objawów wystękuje dłużej jak kilka tygodni to warto udać się do specjalisty i zrobić badania. Badaniem które daje wysoką pewność jest kolonoskopia, lekarz podczas zabiegu ogląda wnętrze jelita grubego za pomocą specjalnej tuby którą wprowadza się przez odbyt. Czasem też można wykonać zdjęcie naszego przewodu pokarmowego z podwójnym kontrastem Najpierw pacjentowi jest robiona specjalna lewatywa a następnie jelito jest nadmuchiwane. W ten sposób uzyskuje się odlew ścian okrężnicy. To możemy zobaczyć na zdjęciu RTG. Kolonoskopia ma tą przewagę że podczas zabiegu można wyciąć polipy które ewentualnie znajdziemy. Możemy także pobrać wycinki z podejrzanych miejsc jeśli takie zostaną wykryte. Następnie pobrane próbki wysyła się na badania histopatologiczne w celu wykluczenia komórek rakowych. Dlatego w wieku powyżej pięćdziesiątego roku życia musimy bacznie obserwować nasz organizm i w razie problemów natychmiast reagować udając się do specjalisty.

Zespół Lemierra

choroba00107Często powikłaniem tej choroby bywa sepsa dlatego ważne by do nie nie dopuścić, a jak już tka się stanie to należy jak najszybciej podąć leczenie. Taka sytuacja może zajść szczególnie u osób młodych, w ciągu ostatnich miesięcy bowiem notuje się coraz większą liczbę zachorowań na zapomnianą już bakterię – pałeczkę martwicy. Jeśli dojdzie do ostrego zapalenia gardła to lekarze powinni pobrać wymaz z gardła i zlecić badanie na obecność tego beztlenowca. Takie stwierdzenie można ostatnio napotkać w fachowej prasie medycznej. Według badaczy którzy zamieścili tam swoje obserwacje to już co dziesiąty chory może mieć właśnie w sobie ta pałeczkę. Ta bakteria żyje w jamie ustnej każdego z nas, i jeszcze kilka lat temu była podejrzewana co najwyżej o niezbyt przyjemny zapach z ust. Jednak jej aktywność wciągu ostatnich kilku lat uległa zwiększeniu i podejrzewa się ją o wywoływanie kilku groźnych zakażeń bakteryjnych w tym także sepsy. Niektórzy badacze podejrzewają że jest to następstwo tego iż coraz mniej lekarzy przepisuje antybiotyki w stanach zapalenia gardła. Infekcja gardła spowodowana właśnie tą bakterią została po raz pierwszy opisana w 1936 roku. Jeśli chodzi o objawy to są one niemal identyczne u wszystkich chorych. Zaczyna się od osłabienia oraz stanu podgorączkowego, do tego dochodzi zazwyczaj nieprzyjemny zapach z ust i uczucie jak by coś nam zawadzało. Następnie w okolicach migdałków pojawiają się czerwone owrzodzenia. Pod tymi wrzodami zaczynają się tworzyć ropnie. Już po kilku dniach od wystąpienia pierwszych objawów pojawia się infekcja przewlekła połączona z gorączkom. Leczenie polega na podaniu antybiotyku który zabija bakterie beztlenowe. Jeśli chory znajduje się w wieku między 15 a 24 rokiem życia i nie leczy choroby to może stać się on ofiarą tzw. syndromu Lemierra. Do tego stadium dochodzi w ciągu kilku dni, wtedy ropnie zaczynają pękać i znajdujące się w nich bakterie atakują cały organizm. Do objawów które były o tej pory dochodzą dreszcze i poty, może pojawić się też obrzęk szyi. Może się zdążyć że zakrzep w którym znajdują się bakterie dojdzie do płuc, wtedy pojawi się problem z oddychaniem objawiający się kaszlem i dusznościami. Choroba ta jest bardzo niebezpieczna dla życia człowieka, umieralność z jej powodu sięga 5% przypadków zachorowania. Kilkadziesiąt lat temu gdy stosowano powszechnie antybiotyki choroba ta dzięki nim została stłumiona, jednak dziś w dobie odchodzenia od nadużywania antybiotyków może ona stać się naprawę groźną.

Fibromialgia

choroba11Charakterystyką tej choroby są stale odczuwalne bóle. Lista dolegliwości związanych z tą chorobą może być długa. Zwykle zaczyna się od bólu w kręgosłupie, krzyżu, barku oraz przyśpieszonego oddechu. U chorego dłonie i stopy ciągle są zimne i odczuwalne jest przewlekłe zmęczenie lub zniechęcenie. Potem dochodzą rozlane dolegliwości mięśni i ścięgien. Mogą być również inne dolegliwości takie jak ból brzucha i głowy, migreny, zaparcia lub biegunki. Osoby cierpiące na to schorzenie budzą się niewyspane, skarżą się na drżenie rąk i na nadpotliwość. Jednak chory nie zdaje sobie sprawy, że te wszystkie dolegliwości są wywołane przez stres. U niektórych może to spowodować nawet zaburzenia rytmu serca. Często, bo, aż nawet w połowie przypadków oprócz nieprzyjemnych symptomów towarzyszy depresja. Badania nie wykazują nic złego, a chorzy wpadają w coraz większą depresję, ponieważ nie widza dla siebie ratunku. Leczeniem fibromialgii zajmują się reumatolodzy. Chorym zaleca się przyjmowanie leków przeciwbólowych, przeciwzapalnych i rozkurczowych, antydepresantów podnoszących poziom serotoniny, szereg ćwiczeń i fizykoterapie. Pomocna jest również psychoterapia, grupy wsparcia a także fora internetowe, które umożliwiają kontakt z innymi chorymi. Ulgę przynosi również TENS – przyskórna stymulacja nerwów wykorzystująca do leczenia bólu prądy impulsowe małej częstotliwości.

Walka z opryszczką

zdr4Aby walka była wygrana musisz swe działania rozpocząć już po pierwszych sygnałach jej powstawania., Bowiem wirus wywołujący opryszczkę jest bardzo wredny. W naszym kraju ma go prawdopodobnie 30 mln rodaków. Musisz wiedzieć e u wielu z nich nie ujawni się on nigdy lub po kilku latach. Wystarczy pocałunek czy napicie się z tej samej filiżanki kawy by wirus przeniósł się z jednej osoby na drugą. W takiej sytuacji już po kilku godzinach na wargach pojawiają się pęcherzyki. Zaobserwowano też, że częściej opryszczka atakuje kobiety. Najgorsze jest to, że często ona powraca i to w najmniej odpowiednim momencie. Pierwszy atak opryszczki jest najgorszy, może on trwać nawet trzy tygodnie i jest dość bolesny i nieprzyjemny. Zarazki w tym czasie atakuj nie tylko wargę, ale i docierają do wnętrza naszego ciała. Może wtedy pojawić się gorączka, ból głowy i mięśni. Wędrują one do nerwowych zwoi przy kręgosłupie gdzie będą przybywać w stanie uśpienia. Potem czekają na spadek odporności naszego organizmu by znów zaatakować. Dochodzi do tego często podczas przeziębienia, ostrych diet, intensywnego opalania lub wyziębienia organizmu. U kobiet mogą uaktywnić się wirusy podczas miesiączki, gdy poziom hormonów płciowych jest najniższy. Atak taki najczęściej trwa od 7 do 10 dni. Poprzedza go często uczucie delikatnego mrowienia wargi. Potem pojawiają się malutkie pęcherzyki z płynem, kolejnego dnia pojawia się zaczerwienienie i ból. W trzecim dniu pęcherzyki pękają i wylewa się z nich płyn pełen zarazków i to w tej fazie wirusy się rozsiewają. Jeśli masz problemy z opryszczką to w lecie powinieneś stosować pomadki do ust z filtrem UV. Wzmacniaj też ogólną odporność organizmu poprzez zjadanie produktów bogatych w witaminy, szczególnie C i B oraz cynk. Podstawowym lekiem hamującym rozwój wirusa jest acyklowir, który ma formę tabletek i kremu. Dawki zażywania trzeba zawsze skonsultować z lekarzem.

Strzelające stawy

zdr45Dolegliwości tego typu mogą mieć, co najmniej dwie przyczyny. Jednak najczęściej chodzi o zapalenie w stawie. W takim przypadku wstępuje konieczność porannego rozruszania się. Jeśli chodzi o same trzaski w kolanach to mogą one oznaczać zmiany degeneracyjne w stawie kolanowym dotyczące chrząstki stawowej. Często określa się je, jako chonodromalacja lub ubytek w chrząstce stawowej. Jeśli chodzi o sprawę porannego rozruszania się to trzeba skonsultować się z reumatologiem. Przypadek strzelania w stawach powinien rozpatrzyć ortopeda. Uszkodzenie chrząstki stawowej może też oznaczać ból. Nazwa tej choroby, czyli chonodromalacja to rozmiękczanie tej chrząstki. Z czasem jej powierzchnia ulega zwłóknieniu i pojawiają się szczelinki pomiędzy tkanką łączną a chrzęstną. Potem powstają ubytki w skutek, czego dochodzi do odsłonięcia warstwy podchrzęstnej i niszczenia chrząstki. Stopień jej uszkodzenia można ocenić wykonując badanie artroskopowe. Przyczynami takiego uszkodzenia mogą być mikrourazy, stany zapalne oraz np. koślawy chód. W tym ostatnim przypadku ból pojawia się po długim chodzeniu i przy wchodzeniu na schody. Charakterystyczny jest też stan blokowania kolana, czyli uczucie oporu przy prostowaniu. Leczenie nie jest proste, trwa dość długo i wymaga sporo dyscypliny. Ważne by jak najwcześniej rozpocząć kurację, pozwoli nam to ograniczyć prawdopodobieństwo operacji. Leczenie zachowawcze to przede wszystkim przyjmowanie leków, stosowanie kinezyterapii i fizykoterapii. Czasem może się zdarzyć, że będziemy zmuszeniu korzystać ze sprzętu ortopedycznego takiego jak stabilizator stawu kolanowego. Jeśli chodzi o przyjmowanie leków to używa się przede wszystkim preparatów o działaniu przeciwzapalnym. Poprawiają one metabolizm kostki stawowej. W kuracji może też okazać się konieczne stosowanie sterydów. Jeśli chodzi o ćwiczenia, które wykonuje się pod okiem rehabilitanta to mają one za zadanie poprawić ruchomość stawu i wzmocnić mięsień czworogłowy. Można też stosować leczenie zimnem, ciepłem, ultradźwiękami. Czasem potrzebna jest orteza, która ma za zadanie stabilizować i podpierać rzepkę. Leczenie tego typu przynosi dobre efekty u ponad 75% przypadków, w pozostałych konieczne okazuje się przeprowadzenie specjalistycznego zabiegu chirurgicznego. Warto, zatem dbać o stawy wcześniej by z wiekiem nie narzekać na ich stan. Jeśli będziemy o nie dbali to na pewno nam się odwdzięczą na starość dobrym stanem.

Choroba wrzodowa

lekarze349Artykuł ten poświęcony jest chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Objawami tej są bóle w nadbrzuszu często pojawiające się po jedzeniu oraz chudnięcie. W chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej i ściany tych narządów. Przyczynia się do tego kwaśna treść żołądka, drażni ona śluzówkę i następnie zaczyna ja trawić. Na początku tego procesu pojawia się płytki ubytek nazywany nadżerką. Jeśli nie podejmujemy leczenia to uszkodzeniu z czasem ulegają kolejne warstwy ściany żołądka. Tak właśnie powstaje owrzodzenie. Do zmian przyczyniają się także zaburzenia w pracy żołądka, nadmierne wydzielanie kwasu solnego a także zmniejszenie warstwy ochronne śluzu. Często winne jest przyjmowanie leków przeciwzapalnych i drażniących pokarmów. Należą do nich najczęściej czekolada, alkohol i ciemne pieczywo. Nie bez znaczenia jest też stres i palenie papierosów. Objawy tej choroby są dość charakterystyczne. Główną dolegliwością, na którą skarżą się pacjenci jest ból. To gdzie on wstępuje zależy od tego gdzie znajduje się wrzód. Jeśli mamy problem z owrzodzeniem żołądka to odczuwalny jest on w górnej części brzucha, nieco po lewej stronie. Czasem może promieniować nawet za mostek. Często mamy z nim do czynienia Kadczo, gdy treść żołądka drażni jego ścianki. Ulgę w takiej sytuacji przynosi zjedzenie czegoś o zasadowym odczynie. W takiej sytuacji często pacjenci jedzą dużo gdyż uśmierza to ból. Inaczej jest w chorobie wrzodowej dwunastnicy. Dwunastnica pozostaje pod wpływem zasadowej wydzieliny, w takiej sytuacji dolegliwości nie występują. Ból pojawia się dopiero wtedy, gdy trafi tam kwaśna niezneutralizowana treść żołądka. Ból ten jest zlokalizowany nieco niżej i bardziej po środku. Dla tej wersji charakterystyczne jest chudniecie, ponieważ pacjenci w strachu przed bólem boją się po prostu jeść. Leczenie to przede wszystkim regularne przyjmowanie leków. Miejscowo działają preparaty, które zobojętniają treść żołądka. Leki stosowane przy leczeniu tej choroby można podzielić na dwie grupy. Pierwsza to taka, która neutralizuje kwaśną treść żołądka a druga oprócz tego leczy też powstałe już wrzody. Do grupy drugiej zaliczamy przede wszystkim sucralfat i cytrynian bizmutowy. W leczeniu stosuje się też preparaty o działaniu ogólnym. W przypadku czynnej choroby wrzodowej konieczne okazuje się zastosowanie jednocześnie kilku preparatów. Ważny jest też odpoczynek podczas terapii, unikanie kawy, mocnej herbaty i ostrych przypraw.