Archiwa kategorii: Choroby

Strzelające stawy

zdr45Dolegliwości tego typu mogą mieć, co najmniej dwie przyczyny. Jednak najczęściej chodzi o zapalenie w stawie. W takim przypadku wstępuje konieczność porannego rozruszania się. Jeśli chodzi o same trzaski w kolanach to mogą one oznaczać zmiany degeneracyjne w stawie kolanowym dotyczące chrząstki stawowej. Często określa się je, jako chonodromalacja lub ubytek w chrząstce stawowej. Jeśli chodzi o sprawę porannego rozruszania się to trzeba skonsultować się z reumatologiem. Przypadek strzelania w stawach powinien rozpatrzyć ortopeda. Uszkodzenie chrząstki stawowej może też oznaczać ból. Nazwa tej choroby, czyli chonodromalacja to rozmiękczanie tej chrząstki. Z czasem jej powierzchnia ulega zwłóknieniu i pojawiają się szczelinki pomiędzy tkanką łączną a chrzęstną. Potem powstają ubytki w skutek, czego dochodzi do odsłonięcia warstwy podchrzęstnej i niszczenia chrząstki. Stopień jej uszkodzenia można ocenić wykonując badanie artroskopowe. Przyczynami takiego uszkodzenia mogą być mikrourazy, stany zapalne oraz np. koślawy chód. W tym ostatnim przypadku ból pojawia się po długim chodzeniu i przy wchodzeniu na schody. Charakterystyczny jest też stan blokowania kolana, czyli uczucie oporu przy prostowaniu. Leczenie nie jest proste, trwa dość długo i wymaga sporo dyscypliny. Ważne by jak najwcześniej rozpocząć kurację, pozwoli nam to ograniczyć prawdopodobieństwo operacji. Leczenie zachowawcze to przede wszystkim przyjmowanie leków, stosowanie kinezyterapii i fizykoterapii. Czasem może się zdarzyć, że będziemy zmuszeniu korzystać ze sprzętu ortopedycznego takiego jak stabilizator stawu kolanowego. Jeśli chodzi o przyjmowanie leków to używa się przede wszystkim preparatów o działaniu przeciwzapalnym. Poprawiają one metabolizm kostki stawowej. W kuracji może też okazać się konieczne stosowanie sterydów. Jeśli chodzi o ćwiczenia, które wykonuje się pod okiem rehabilitanta to mają one za zadanie poprawić ruchomość stawu i wzmocnić mięsień czworogłowy. Można też stosować leczenie zimnem, ciepłem, ultradźwiękami. Czasem potrzebna jest orteza, która ma za zadanie stabilizować i podpierać rzepkę. Leczenie tego typu przynosi dobre efekty u ponad 75% przypadków, w pozostałych konieczne okazuje się przeprowadzenie specjalistycznego zabiegu chirurgicznego. Warto, zatem dbać o stawy wcześniej by z wiekiem nie narzekać na ich stan. Jeśli będziemy o nie dbali to na pewno nam się odwdzięczą na starość dobrym stanem.

Choroba wrzodowa

lekarze349Artykuł ten poświęcony jest chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Objawami tej są bóle w nadbrzuszu często pojawiające się po jedzeniu oraz chudnięcie. W chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej i ściany tych narządów. Przyczynia się do tego kwaśna treść żołądka, drażni ona śluzówkę i następnie zaczyna ja trawić. Na początku tego procesu pojawia się płytki ubytek nazywany nadżerką. Jeśli nie podejmujemy leczenia to uszkodzeniu z czasem ulegają kolejne warstwy ściany żołądka. Tak właśnie powstaje owrzodzenie. Do zmian przyczyniają się także zaburzenia w pracy żołądka, nadmierne wydzielanie kwasu solnego a także zmniejszenie warstwy ochronne śluzu. Często winne jest przyjmowanie leków przeciwzapalnych i drażniących pokarmów. Należą do nich najczęściej czekolada, alkohol i ciemne pieczywo. Nie bez znaczenia jest też stres i palenie papierosów. Objawy tej choroby są dość charakterystyczne. Główną dolegliwością, na którą skarżą się pacjenci jest ból. To gdzie on wstępuje zależy od tego gdzie znajduje się wrzód. Jeśli mamy problem z owrzodzeniem żołądka to odczuwalny jest on w górnej części brzucha, nieco po lewej stronie. Czasem może promieniować nawet za mostek. Często mamy z nim do czynienia Kadczo, gdy treść żołądka drażni jego ścianki. Ulgę w takiej sytuacji przynosi zjedzenie czegoś o zasadowym odczynie. W takiej sytuacji często pacjenci jedzą dużo gdyż uśmierza to ból. Inaczej jest w chorobie wrzodowej dwunastnicy. Dwunastnica pozostaje pod wpływem zasadowej wydzieliny, w takiej sytuacji dolegliwości nie występują. Ból pojawia się dopiero wtedy, gdy trafi tam kwaśna niezneutralizowana treść żołądka. Ból ten jest zlokalizowany nieco niżej i bardziej po środku. Dla tej wersji charakterystyczne jest chudniecie, ponieważ pacjenci w strachu przed bólem boją się po prostu jeść. Leczenie to przede wszystkim regularne przyjmowanie leków. Miejscowo działają preparaty, które zobojętniają treść żołądka. Leki stosowane przy leczeniu tej choroby można podzielić na dwie grupy. Pierwsza to taka, która neutralizuje kwaśną treść żołądka a druga oprócz tego leczy też powstałe już wrzody. Do grupy drugiej zaliczamy przede wszystkim sucralfat i cytrynian bizmutowy. W leczeniu stosuje się też preparaty o działaniu ogólnym. W przypadku czynnej choroby wrzodowej konieczne okazuje się zastosowanie jednocześnie kilku preparatów. Ważny jest też odpoczynek podczas terapii, unikanie kawy, mocnej herbaty i ostrych przypraw.

Padaczka

zdrowie-imgTa choroba wciąż skrywa przed nami mnóstwo tajemnic. Jest to choroba mózgu a napady są wynikiem pobudzeń grup nerwowych.  Dzieje się tak na skutek zaburzeń jakie powstają w mózgu. Choroba ta w równym stopniu dotyczy obu płci i może rozwinąć się w każdym niemal wieku.  Jednak najbardziej sprzyjającym napadom okresem jest młodzieńczość. To właśnie młodzi ludzie są ofiarą napadów co wiąże się z burzą hormonów. Napadowi padaczki towarzyszą krótkotrwałe zaniki świadomości, jej ofiary tracą kontakt z otoczeniem. Utracie świadomości towarzyszy okres drgawek, w trakcie których występuje napięcie mięśni  które może spowodować bezdech czy szczękościsk. Po napadzie pacjent zapada w sen ponapadowy co widać szczegółowo na EEG lub jest on wtedy senny i zdezorientowany. Napad padaczkowy nie jest groźny dla życia, jednak gdy wystąpi pośród rozpędzonych samochodów, na wysokości czy w kąpieli może doprowadzić do śmierci. Za to bardzo niebezpieczny jest stan padaczkowy trwający ponad 30 minut, takie napady wymagają leczenia szpitalnego. Widząc na ulicy u przypadkowej osób napad padaczkowy należy wezwać karetkę pogotowia a zanim ona przyjedzie należy taką osobę zabezpieczyć przed urazami. Głowę należy trzymać w rękach bądź podłożyć pod nią coś miękkiego. Osobę należy odciągnąć od ostrych przedmiotów. Nie należy przerażać się siną twarzą chorego, ona minie a spowodowana jest bezdechem. Chcąc uchronić osobę przed przygryzieniem języka wkładając mu coś twardego do buzi należy uważać by nie wybić mu zębów.

Drożdżaki

021Są to grzyby, jedne z nich są pożyteczne i niezbędne, inne wywołują grzybicę. Najczęściej atakują stopy, któż z nas nie słyszą o grzybicy stóp czy paznokci. Ale nie rzadko zagnieżdżają się w jamie ustnej oraz miejscach intymnych. Taka infekcję trzeba leczyć, bo może przenieść się wgląd naszego ciała i jeszcze bardziej narozrabiać. Drożdżaki czuja się najlepiej w miejscach ciepłych i wilgotnych. Bytują w naszym przewodzie pokarmowym i w innych miejscach, w których pełnią pozytywne funkcje. Podobnie jest w pochwie. Tam problem pojawia się, gdy zostanie zachwiana równowaga miedzy pałeczkami kwasu mlekowego a drobnoustrojami. Bakterie mlekowe tworzą kwaśne środowisko, które nie sprzyja rozwojowi drożdżaków. Ale gdy jest go za Malo lub organizm jest osłabiony to drożdżak mogą się nadmiernie rozmnożyć i przejąć tam kontrolę. Drożdżaki uaktywnić się mogą z różnych powodów. Często ma to miejsce przy antybioterapii, gdy równowaga zostanie zachwiana. Winne może być też obniżenie odporności na skutek przyjmowania leków niesteroidowych a nawet doustnych środków antykoncepcyjnych. Grzybicą można też się zarazić poprzez kontakt z chora osobą a także poprzez dotykanie tych samych przedmiotów. Chodzi tu przede wszystkim o używanie tych samych publicznych toalet, prysznicy czy też ręcznika lub grzebienia. Ważne by w miejscach publicznych nie chodzić boso po podłodze.

Ataki astmy

To, co nazywamy atakami, oznacza, że chory oddycha z wielkim wysiłkiem i ma uczucie, że się dusi. Ataki astmy nie spadają z nieba, zwykle są poprzedzone oznakami pogorszenia się funkcjonowania układu oddechowego. Muszę tu wyraźnie podkreślić, że każdy kaszel lub świszczący oddech i duszność oznaczają niewłaściwe leczenie chorego. Z dostępnymi dzisiaj lekarstwami każde dziecko może z powodzeniem uniknąć wielu przykrych objawów astmy. Jeśli choroba nie jest prawidłowo kontrolowana, to można przypuszczać, że lekarstwa nie są prawidłowo stosowane; zalecono nieodpowiedni lek; rozpoznanie jest błędne lub występują jakieś dodatkowe komplikacje, np. zapalenie płuc. Ostatnie badania nad astmą dziecięcą wskazują na wiele takich nieprawidłowości. Jest to naprawdę temat wręcz wstydliwy. Mnóstwo dzieci jest pozostawionych samym sobie, dzień po dniu borykając się z uporczywym kaszlem i dusznością towarzyszącą każdemu wysiłkowi. Można tego naprawdę uniknąć zwracając się do lekarza. Ciągły świszczący oddech u dziecka nie oznacza jeszcze, że ma ono atak astmy każdego dnia. Zwykle można u niego stwierdzić 1 lub 2 stadium zmian w płucach, a już wiemy, że te stadia choroby mogą być łatwo leczone. Warto w tym miejscu uzmysłowić rodzicom, jak rozpoznać pierwsze objawy ataku astmy. Wczesne ich rozpoznanie i właściwe leczenie zapobiega nasileniu choroby. Objawy wczesne nadchodzącego ataku mogą być opanowane za pomocą leków, które są w domu. Te objawy oznaczają, że choroba jest w 2 lub 3 stadium. Należy zastosować steroidy. Nie wystarcza częstsze podawanie leków rozszerzających oskrzela. I chociaż po ich użyciu dziecko może się chwilowo poczuć lepiej, to rzeczywiste zmiany chorobowe utrzymują się, a leki rozszerzające oskrzela nie odnoszą już żadnego skutku. Steroidy zażywa się w inhalacjach lub w tabletkach. Należy pamiętać, że te leki nie działają od razu. Ulga może nastąpić dopiero po kilku godzinach. Dotyczy to zwłaszcza leków inhalowanych, gdy w oskrzelach jest dużo śluzu i dziecko nie ma dość siły, by dostatecznie mocno wciągnąć powietrze wraz z lekarstwem. Należy wtedy podać tabletkę lub wstrzyknąć steroid.

Rakowiak

img43Nowotwór ten wyróżnia to że rośnie on długo i wolno, nie dając przy tym żadnych objawów. Objawy te zależą od tego skąd się on wywodzi i gdzie dal przeżuty. Bardzo ważne jest czy nowotwór ten wydziela serotoninę, jest to tak zwany hormon szczęścia. Największą ilość przypadków wystąpienia tego nowotworu notuje się w wyrostku robaczkowym, rzadziej są gdzieś indziej, na ogół także nie produkują wspomnianego hormonu szczęścia. Czasem rak ten zostaje wyryty dopiero gdy z innych powodów wycina się u pacjenta wyrostek. Najgroźniejsze są te przypadki gdy rakowiak pojawia się gdzieś indziej. A już w ogóle najgorzej jak są przeżuty do wątroby. Gdy rak ten już jest rozwinięty to charakteryzuje się on napadami gorąca, do tego występuje przekrwienie skóry, biegunki, świszczący oddech, kaszel, wymioty. W grupie ryzyka znajdują się szczególnie osoby starsze, występuje on częściej u mężczyzn. Większe prawdopodobieństwo zachorowania zaobserwowano też u większej liczby osób po 60 roku życia, oraz u tych którzy cierpią już na chorobę o nazwie MEN1. Jeśli mamy jakieś z wymienionych objawów, i nasilają się one w czasie to powinniśmy udać się do lekarza. Aby wykryć nowotwór trzeba wykonać badanie krwi i wykryć w nim stężenie chromograniny i serotoniny. Często też przeprowadza się badanie moczu a w nim sprawdza poziom 5HIAA. Gd dadzą one pozytywny wynik to trzeba znaleźć raka i sprawdzić czy nie wystąpiły przeżuty. W tym celu trzeba wykonać badanie obrazowe takie jak czy USG. Lekarz może także skierować nasz na tomograf komputerowy i rezonans magnetyczny. Gdy już rakowiak zostanie wykryty to trzeba podjąć leczenie. Rodzaj leczenia zależy do tego gdzie nowotwór się znajduje oraz czy dał przeżuty. Gdy znajduje się on w wyrostku robaczkowym i jest on mały to najczęściej się wycina wyrostek. Czasem też stosuje się radiole ki takie jak itr i lutet. Co do chemioterapii to jest ona nie wskazana w pierwszym stadium choroby. U osób które miały rakowiaka często wystąpiły choroby serca, a mówiąc szczegółowo dochodzi do deformacji zastawek. Pamiętajmy że jeśli zdiagnozowano u nas rakowiaka to musimy przede wszystkim unikać stresu i alkoholu. Dzięki temu nie będziemy się narażać na napadowe ataki ciśnienia oraz inne niepożądane objawy. Ważne jest by nie zwlekać z wizytą u lekarza, im wcześniej usłyszymy diagnozę tym większe jest prawdopodobieństwo że rakowiak zostanie w pełni pokonany.

Rak jelita

476Bardzo mało osób daje się przebadać pod kontem chorób tego narządu, ponieważ Amo badanie jest dosyć nieprzyjemne. Jednak statystyki są nieubłagane, coraz częściej chorujemy na nowotwór jelita. Kiedyś by sprawdzić czy jesteśmy chorzy na tę chorobę zlecano nam przeprowadzenie badania kału na krew utajnioną. Takie badanie jest możliwe do wykonania w domu pod warunkiem posiadania odpowiednich testów, które można nabyć w aptece. Jednak w obecnych czasach badanie to jest tylko pomocnicze i nie wystarcza, dlatego trzeba przeprowadzić też inne. Jeśli na papierze toaletowym pojawiają się plamy z krwi czy śluzu lub ropy to powinniśmy się udać do lekarza. Szacuje się, że nowotwór tego narządu może się rozwijać nawet przez dwadzieścia lat nie dając żadnych wyraźnych objawów. Jeśli wykryjemy go e wstępnym stadium to zostaje on praktycznie w stu procentach wyleczony. Na rynku jest dostępny też nowoczesny test o symbolu TU M2-PK. Pozwoli nam on n wykrycie polipów o wielkości, co najmniej 1cm, gruczolaków, raka jelita grubego we wczesnym stadium. W aptece zakujemy specjalny zestaw i po dokonaniu pobrania wysyłamy próbkę kału do laboratorium. Wykrywana jest substancja, która bierze udział w powstawaniu komórek rakowych. Jedyną jego wada jest to, że jeśli wypadnie on pozytywnie to i tak trzeba wykonać kolejne badania i poddać się kolonoskopii. Możliwa jest także kolonoskopia wirtualna. Badanie polega na dożylnym podaniu pacjentowi kontrastu dzięki temu jelito można prześwietlić i wykryć ewentualne guzy. Minusem jest to, że nie da się obejrzeć błony śluzowej jelita, a o wystąpieniu choroby może świadczyć chociażby inny jej kolor. Wirtualna wersja nie daje nam też możliwości pobrania wycinka do badania laboratoryjnego. Badanie jest zalecane osobom, które są uczulone na środki znieczulające i niską krzepliwość krwi. Jednak najbardziej miarodajnym i precyzyjnym badaniem jest właśnie kolonoskopia. Dzięki temu można dokładnie obejrzeć błonę śluzową, dokładni zlokalizować polipy oraz inne zmiany, jakie mogą mieć miejsc w jelicie człowieka. Endoskop, który się wprowadza do jelita jest jednocześnie narzędziem leczniczym, bowiem za jego pomocą można pobrać podejrzane tkanki do badania laboratoryjnego. Dzięki niemu można też zatamować krwawienie czy wyciąć polipy. Przed badaniem konieczne jest całkowite przeczyszczenie jelita z treść pokarmowej. Już dzień przed badaniem trzeba pić jedynie płyny, i to wodę mineralną lub słabą herbatę, ponieważ już sam sok może na jelicie pozostawić ślady, które utrudnią badanie.

Problemy z kościami

535W artykule tym poruszymy sprawę osteoporozy, która po okresie menopauzy strasznie miesza w życiu kobiet. Ostatnie doniesienia potwierdzają, że jest to najczęściej występując choroba cywilizacyjna w naszych czasach. Objawia się ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury przestrzennej kości oraz zwiększoną podatnością na złamania. Wyraźnie widać, że z powodu złamań częściej do szpitali trafiają już kobiety po 45 roku życia. Jest to choroba przewlekła, wyniszczająca kości w naszym ciele. Zajmuje ona trzecie miejsce pod względem zgonów, zaraz po chorobach układu krążenia i nowotworach. Statystyki mówią wyraźnie, że po złamaniu biodra chory w 50% umiera w przeciągu pół roku od tego zdarzenia. W naszych kościach cały czas zachodzą zmiany. Gdy mamy 30 lat to osiągają one swoja szczytową masę. Choroba ta zaczyna się najczęściej od bólu pleców w okolicy kręgosłupa. Dlatego też jest to lekceważone i zrzucane na inne przyczyny. Potem zaczynają pojawiać się złamania kości nawet z błahych powodów. Na skutek złamań zmienia się nasza sylwetka, kobiety robią się pochylone, plecy robią się zaokrąglone i powstaje wdowi garb. Osoba z tą choroba mimo tego ze jest szczupła ma przed sobą charakterystyczny brzuszek na skutek skrzywienia kręgosłupa i przemieszczenia żeber. Leczenie trzeba zacząć jak najszybciej i tak mimo tego rzadko wraca się do pełnej formy. Ze statystyk wynika też, że mężczyźni są bardziej narażeni na powikłania z powodu osteoporozy.

Zapalenia najądrza

11Zadaniem najądrza jest magazynowanie odprowadzonego z jądra nasienia. Stan zapalny najądrza objawia się przede wszystkim bólem moszny, najczęściej dość ostrym. Najądrze jest też często powiększone a czasem nawet samo jądro. Worem mosznowy jest zaczerwieniony. Najczęstszą przyczyną choroby jest zakażenie. Czasem jednocześnie jest też zapalenia cewki moczowej. Pieczenie i ból przy oddawaniu moczu. Oprócz standardowego rozpoznania ważne jest też przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Wykonuje się badanie ogólne moczu w celu wykrycia infekcji układu moczowego. Wykonuje się też badanie krwi. Jeśli tylko lekarz ma jakieś wątpliwości to zawsze trzeba je wykluczyć. Choroba ta najczęściej ustępuje w ciągu dwóch tygodni. Leczenie polega na zwalczaniu infekcji i znoszeniu dolegliwości. Często chodzenie powoduje ból, dlatego też zaleca się w tym przypadku leżenie. Stosuje się też leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Ulgę może też przynieść chłodzenie moszny. Kolejny etap to antybiotykoterapia. Leczenie nie wymaga hospitalizacji, podaje się jednocześnie dwa antybiotyki. Jak wspomniałem antybiotyki podaje się przez dwa tygodnie, choć nie rzadko opuchlizna schodzi nieco dłużej. Jeśli chodzi o powikłania to występują dość rzadko, nie udowodniono też, że choroba ta wpływa na płodność. Choroba ta najczęściej atakuje młodych mężczyzn – czyli tych aktywnych seksualnie. U starszych panów najczęstsza przyczyną jest cewnikowanie lub przerost prostaty.

Stopa cukrzycowa cz2

1414Otwarte połączenia tętniczo-żylne powodują maksymalny przepływ tkankowy w spoczynku, uniemożliwiając jego zwiększenie przy wysiłku, co klinicznie daje obraz rzekomego chromania przestankowego. Uszkodzenia małych naczyń oraz zaburzenia metabolizmu białek, przy współistniejących objawach neuropatii obwodowej, mają przypuszczalnie zasadniczy wpływ na występowanie zmian kostnych w stopie cukrzycowej. Uszkodzenie układu kostnego w stopie cukrzycowej (osteopathia diabetica) stanowi wachlarz zmian, począwszy od: zaników kostnych, osteolizy paliczków stop, ubytków korowych i okołostawowych, torbieli kostnych, martwicy aseptycznej, fragmentacji i samoistnych złamań aż do okostnowego nowotworzenia kości, zwapnień w przyczepach ścięgien. Znaczna destrukcja nie wiąże się z ciężką demineralizacją kości, odwrotnie, niekiedy stwierdza się odczyn stwardnienia. Osteoartropatia typu Charcota występuje rzadko. Zmiany w układzie kostnym prowadzą do zaburzeń chodu, zmieniają punkty obciążenia (ucisku) stopy, doprowadzając w tych miejscach do owrzodzeń i zgorzeli. W obrębie każdego rodza.ju stopy cukrzycowej istotną rolę zmieniającą jej symptomatologię, przebieg i rokowanie mają wpływy infekcji. Skłonność do infekcji zależy od stopnia kontroli cukrzycy. W cukrzycy źle kontrolowanej powstaje upośledzenie odporności nieswoistej i immunol’ogicznej. Szczególnie podatne na infekcje są tkanki niedokrwione, z obniżonym wewnątrztkankowym ciśnieniem tlenu. W posiewach zakażonych owrzodzeń stopy uzyskuje się wzrost bakterii tlenowych G(+): gronkowców, paciorkowców, enterokoków oraz G(-): pałeczki odmieńca, pałeczki okrężnicy. Często spotyka się beztlenowce. Prawie zawsze występuje grzybica paznokci, często również bolesne wrastanie paznokci do otaczającej skóry. Udział wyżej przedstawionych zmian w poszczególnych przypadkach stopy cukrzycowej może być zasadniczo różny. W zależności od dominujących objawów, a głównie takich jak niedokrwienie tętnicze i neuropatia obwodowa, możemy wyodrębnić 3 postacie stopy cukrzycowej. 1. Dominują ciężkie objawy niedokrwienia tgtniczego z bardzo silnymi bólami spoczynkowymi, zwykle w wysokich typach niedrożności tętniczej. Zgorzel w tych przypadkach może być niewielka i sucha. W tej postaci stopy cukrzycowej jest najgorsze rokowanie. Amputacje są 4-krotnie częstsze niż w miażdżycy zarostowej bez cukrzycy. 2. Niedokrwienie tętnicze jest uwarunkowane obwodową niewydolnością tętniczą oraz występują objawy neuropatii. Niedrożność dotyczy zwykle tętnic poniżej rozwidlenia tętnicy podkolanowej. Z uwagi na współistnienie neuropatii obwodowej z ubytkami czucia brak jest doznań bólowych, mimo występowania w tej postaci stopy cukrzycowej rozległej zainfekowanej zgorzeli.</p> <p>3. Postać, w której występują tylko objawy neuropatii obwodowej bez objawów niedokrwienia tętniczego. Oczywiście nie można wykluczyć stadium czynnościowego angiopatii cukrzycowej. W tej postaci dominują objawy ropowicy, zainfekowanej zgorzeli bez towarzyszących bólów. Rokowanie przy odpowiednio cierpliwym postępowaniu zachowawczym jest dobre. Zasady leczenia<br />l. W każdym przypadku konieczne jest uregulowanie gospodarki węglowodanowej, tłuszczwej i mineralnej. Insulinoterapia z zastosowaniem insulin oczyszczonych (najlepiej ludzkich). 2. Jeżeli dominują objawy niedokrwienia tętniczego – wdrożenie do leczenia leków naczynioaktywnych, tj.: Sadamina (Complamin), Pentoxifillina (Trental, Agapurin), Dusodril, Adavin, Cinnarizina, Prostavasin (Prostaglandyna E1). Jeżeli leczenie zachowawcze nie przynosi efektu, należy rozpatrzyć możliwości leczenia chirurgicznego. Największe szanse powodzenia mają krótkie odcinkowe zwężenia w obrębie tętnicy powierzchownej z dobrym odpływem obwodowym. Można wówczas wykonać przezskórną angioplastykę tętnic i/lub lokalną trombolizę. 3) W związku ze stwierdzanymi u chorych na cukrzycę głębokimi zaburzeniami w układzie krzepnięcia, fibrynolizy i zaburzeniami reologicznymi krwi (zespół nadlepkości) chętnie podajemy: leki zmniejszające czynność krwinek płytkowych, obniżające aktywność procesów osoczowego krzepnięcia oraz aktywujące proces fibrynoliny: Heparyna, salicylany, Ibustrin. 4. Antybiotyki, w większości przypadków o szerokim spektrum działania i.v. lub i.a. 5. Leczenie miejscowe zmian zgorzelinowych: wielkość i głębokość zmian zgorzelinowych decyduje o postępowaniu terapeutycznym: a) powierzchowne owrzodzenie – przemywanie wodą utlenioną i ochrona sterylną gazą, b) owrzodzenie zajmujące tkankę podskórną – mechaniczne oczyszczanie z tkanek nekrotycznych, przemywanie wodą utlenioną, osuszanie i przykładanie preparatów enzymatycznych w postaci: – fibrolanu,<br />- varidase (streptokinaza i urokinaza), – lizozymu (muramidaza), c) widoczne ścięgna lub kości – te same zasady j.w. Rozpatrzyć należy możliwość pokrycia ubytku, jeśli to możliwe nie dopuszczać do wysuszenia ścięgna lub kości. Przy infekcji – nacięcie lub drenaż, przemywanie wodą utlenioną, chloraminą lub rivanolem. Po oczyszczeniu ubytki przemywać płynem Ringera. Głębokie owrz9dzenia nawet po wygojeniu – w ciągu roku w 40% kończą się amputacją, niewygojone w 80%. Oszczędzająca amputacja jest korzystniejsza, nawet powtarzana, od jednej dużej. Po wysokiej amputacji chory żyje 1-2 lata.